مطابق مشخصات کشور مقصد.

بیشتر اروپا؛ فراگیرترین دوشاخهٔ موجود

220–240 V

بدون ارت و با حداکثر جریان ۲٫۵ آمپر. دستگاهی که به ارت نیاز دارد با سیم نوع C ارسال نمی‌شود، بلکه با نوع E، F یا نوع ارت‌دار مخصوص همان بازار.

آلمان و بیشتر اروپا، در کنار نوع C

230 V

استاندارد اروپایی دارای ارت. اتصال ارت به‌جای پین، با گیره‌هایی در بالا و پایین پریز برقرار می‌شود و همین باعث سازگاری دوطرفهٔ آن با نوع E است.

بریتانیا، ایرلند، کشورهای حاشیهٔ خلیج فارس، هنگ‌کنگ، سنگاپور و مالزی

230–240 V

این دوشاخه فیوز مخصوص خود را دارد و آمپر فیوز بخشی از مشخصات فنی است؛ فیوز ۱۳ آمپر در دستگاهی ۳ آمپری در هیچ بازرسی‌ای پذیرفته نمی‌شود.

ایالات متحده، کانادا، مکزیک، ژاپن و بخش بزرگی از آمریکای مرکزی

100–127 V

عمدتاً بازارهای ۱۲۰ ولتی؛ برق ژاپن ۱۰۰ ولت است. دستگاهی که برای ۲۳۰ ولت ساخته شده در هیچ‌یک از این بازارها کار نمی‌کند و دستگاهی که برای ۱۰۰ تا ۱۲۷ ولت ساخته شده، با ۲۳۰ ولت می‌سوزد؛ این مهم‌ترین تمایزی است که در هر سفارش باید در نظر گرفت.

هند، نپال، سری‌لانکا و بخش‌هایی از آفریقا

230 V

از دو الگوی رایج در هند، این الگو قدیمی‌تر و کوچک‌تر است. هند برای بارهای سنگین از نوع بزرگ‌تر M هم استفاده می‌کند، بنابراین برای دستگاهی با جریان بیش از حدود ۶ آمپر، نوع M تعیین می‌شود.

همان بازارهای نوع A، هر جا که ارت لازم باشد

100–127 V

همان نوع A با یک پین گرد ارت. پریز نوع B دوشاخهٔ نوع A را می‌پذیرد، اما عکس آن صادق نیست.

فرانسه، بلژیک، لهستان، چک، اسلواکی، تونس و مراکش

230 V

ارت، پینی است که در خودِ پریز قرار دارد، بنابراین دوشاخه برای آن سوراخی دارد. سیم ترکیبی E/F به هر دو می‌خورد و بیشتر سفارش‌های اروپایی ما با همین سیم ارسال می‌شوند.

استرالیا، نیوزیلند، چین، آرژانتین و پاپوا گینهٔ نو

220–240 V

چین و آرژانتین همین الگوی پین را با قطبیت معکوس به کار می‌برند، که برای دستگاهی با کلید روی سیم فاز اهمیت دارد.

آفریقای جنوبی، بوتسوانا، نامیبیا، اسواتینی، لسوتو و هند (برای بارهای سنگین)

230 V

همان الگوی نوع D در اندازه‌ای بسیار بزرگ‌تر. دوشاخهٔ نوع D تحمل بار نوع M را ندارد و نباید جایگزین آن شود.

ایتالیا، شیلی، اروگوئه و بخش‌هایی از شمال آفریقا

230 V

سه پین در یک ردیف، در دو اندازهٔ ۱۰ و ۱۶ آمپر که جایگزین یکدیگر نمی‌شوند. در ایتالیا نوع F نیز به‌طور گسترده پذیرفته می‌شود.

دانمارک، گرینلند و بنگلادش

230 V

ارت، پینی زیر دو پین اصلی است. دوشاخهٔ نوع C یا F در این پریز جا می‌رود، اما فقط سیم نوع K اتصال ارت را برقرار می‌کند.

سوئیس و لیختن‌اشتاین

230 V

پین ارت عمداً خارج از مرکز قرار گرفته است؛ همین مانع ورود دوشاخهٔ ارت‌دار نوع F به پریز سوئیسی می‌شود.

اسرائیل، کرانهٔ باختری و غزه

230 V

پریزهای جدید نوع H نوع C را هم می‌پذیرند؛ به همین دلیل بیشتر دستگاه‌های بدون ارت برای این بازار با یوروپلاگ ارسال می‌شوند.

برزیل و آفریقای جنوبی (در کنار نوع M)

127 V و 220 V

در برزیل هر دو ولتاژ رایج است، گاهی حتی در یک شهر؛ بنابراین ولتاژ بر اساس ایالت مقصد تأیید می‌شود، نه کل کشور.

تایلند

220 V

پریزهای تایلندی معمولاً انواع A، B، C و O را می‌پذیرند، اما فقط نوع O استاندارد ملی است و فقط نوع O ارت دارد.